Implanty piersi
Powszechnie uznaną cechą piękna kobiety są ładne piersi. Powinny być one jędrne, kształtne, symetryczne oraz proporcjonalne do budowy całego ciała. Wielkość oraz kształt piersi uzależniony jest od układu kostnego klatki piersiowej, stanu mięśnia piersiowego, wielkości i kształtu gruczołów piersiowych oraz pokrywającej je skóry wraz z podskórną tkanką tłuszczową. Zabiegi piersi kobiecych stanowią znaczącą część pracy chirurga plastyka. Wykonuje się je ze względów estetycznych a także wskazań rekonstrukcyjnych. Do typowych zabiegów należą:
korekta małych, prawidłowo zbudowanych piersi implantami silikonowymi
kwalifikacja do zabiegu
korekta prawidłowo zbudowanych piersi preparatem stabilizowanego kwasu hialuronowego (Macrolane)
kwalifikacja do zabiegu
korekta piersi zniekształconych w wyniku wady rozwojowej (piersi bulwiaste, zespół Polanda, niedorozwój jednej piersi powodujący asymetrię piersi)
kwalifikacja do zabiegu
korekta piersi zniekształconych w wyniku urazu (oparzenie przedniej ściany klatki piersiowej w dzieciństwie)
kwalifikacja do zabiegu
plastyka piersi opadniętych
kwalifikacja do zabiegu
plastyka ze zmniejszeniem piersi zbyt dużych i opadniętych
kwalifikacja do zabiegu
rekonstrukcja piersi po jej usunięciu z powodu raka
kwalifikacja do zabiegu
różna kombinacja powyższych zabiegów u jednej pacjentki, np. plastyka piersi z założeniem implantów silikonowych
kwalifikacja do zabiegu
Małe piersi
Małe piersi mogą być wynikiem niedorozwoju lub zaniku tkanki gruczołowej. Oznacza to, że piersi nie wykształciły się odpowiednio w okresie wzrastania organizmu. Najczęstszą przyczyną niedorozwoju piersi jest wada wrodzona lub uraz. Choć wiele pań ma małe piersi, nie jest to wadą z medycznego punktu widzenia. Małe piersi stanowią obecnie najczęstsze wskazanie do estetycznego zabiegu powiększania i korekty piersi implantami silikonowymi.
Piersi zniekształcone w wyniku wad rozwojowych
Wady rozwojowe piersi to przede wszystkim niedorozwój piersi, zespół Polanda oraz pierś bulwiasta. Zespół Polanda oznacza niedorozwój połowy klatki piersiowej. Łagodna forma zespołu Polanda objawia się asymetrią piersi. Jedna pierś jest niedorozwinięta, a druga normalnie wykształcona. Powiększenie piersi niedorozwiniętej implantem silikonowym zmniejsza asymetrię wyniosłości piersiowych. Pierś bulwiasta posiada charakterystyczny kształt – podstawa takiej piersi jest wąska i niska, cały gruczoł piersiowy jest zbity i zlokalizowany poza brodawką, a sama brodawka jest stosunkowo duża i czasami obejmuje prawie całą wyniosłość piersiową. Przyczyną powstania piersi bulwiastych jest obecność zbitej, płaszczyznowo ułożonej tkanki włóknistej, która znajduje się pomiędzy gruczołem, a skórą piersi. Połączenie zabiegu plastyki piersi z implantami silikonowymi pozwala na korektę piersi bulwiastych.
Piersi zniekształcone w wyniku urazu
Najczęstszym urazem prowadzącym do niedorozwoju piersi jest oparzenie klatki piersiowej w dzieciństwie. W miejscu oparzonej skóry powstaje blizna. Tkanka bliznowata jest sztywna i twarda, co ogranicza rozwój gruczołu piersiowego w okresie dojrzewania. Leczenie w tych przypadkach polega na uwolnieniu chirurgicznym przykurczu bliznowatego w celu umożliwienia prawidłowego rozwoju gruczołu piersiowego.
Opadanie piersi
Piersi opadnięte to takie, których brodawka w pozycji stojącej jest na poziomie lub poniżej bruzdy podpiersiowej. Pacjentka oczekuje poprawy kształtu piersi przy zachowaniu swojej dotychczasowej „miseczki” biustonosza. Opadanie piersi może być spowodowane wieloma czynnikami. Zmiany hormonalne związane z ciążą oraz karmieniem powodują powiększanie się a potem zmniejszanie gruczołu piersiowego i co za tym idzie całej piersi. Skóra rozciągnięta w czasie ciąży i karmienia nie zawsze obkurcza się wystarczająco. Również naprzemienne tycie i chudnięcie pozostawia ślad na wyniosłości piersiowej. Wielokrotne powiększanie się i zmniejszanie, związane jest z naprzemiennym rozciąganiem i obkurczaniem skóry, która w pewnym momencie traci swoją sprężystość. Wreszcie piersi kobiece jako wystająca cześć ciała podlega w pozycji stojącej siłom grawitacji. Im większa wyniosłość piersiowa, tym silniejsze siły grawitacji na nią działają. W wyniku procesów starzenia się wszystkie tkanki tracą swoją sprężystość i coraz słabiej przeciwdziałają siłom grawitacji w wyniku czego dochodzi do utraty jędrności i do opadania piersi. Piersi z cechami opadania wymagają zwykle dodatkowych zabiegów poza założeniem implantów.
Operację implantów piersi przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym (narkoza). Znieczulenie to wykonywane jest przez lekarza anestezjologa. Bardzo istotne jest odpowiednie przygotowanie się do zabiegu. Należy wykonać badania (łącznie z badaniem usg piersi), które stanowią potwierdzenie dobrego ogólnego stanu zdrowia pacjentki. Przed operacją należy odstawić leki zmniejszające krzepliwość krwi. Zabieg najlepiej wykonać po miesiączce lub w środkowym okresie cyklu.
PowikłaniaPowikłania po założeniu implantów zdarzają się rzadko i można podzielić je na: ogólnochirurgiczne oraz charakterystyczny dla tego typu zabiegu. Do powikłań ogólnochirurgicznych zalicza się: krwiaki, zakażenie rany, blizna przerostowa lub bliznowiec. Powikłania charakterystyczne dla implantów to: pęknięcie implantów, widoczne zewnętrznie marszczenie się implantów, widoczny brzeg implantów, przemieszczenie się implantów w niepożądane miejsce lub przekręcenie się implantów anatomicznych skutkujące asymetrią piersi, obkurczanie się torebki łącznotkankowej (wokół implantów, tak jak wokół każdego ciała obcego wprowadzonego do organizmu wytwarza się torebka; czasami jest ona zbyt gruba i zbyt silnie obejmuje implant, co przejawia się stwardnieniem piersi, a nawet jej zniekształceniem).
RekonwalescencjaPacjentka po zabiegu piersi powinna wyłączyć się na pewien czas z pracy zawodowej. Zwykle okres wyłączenia z pracy umysłowej nie przekracza 7-10 dni. Dużych wysiłków fizycznych nie powinno się wykonywać przez okres 3 tygodni. Jazdę konną i wysiłki fizyczne o podobnym natężeniu i charakterystyce powinno się odłożyć na 3 miesiące. Obecność implantów piersi nie jest przeciwwskazaniem do latania samolotem, ani do nurkowania.
Celem operacji powiększenia i korekty piersi implantami jest uzyskanie proporcjonalnego do reszty ciała wyniku, a nie tylko nieograniczone powiększenie wyniosłości piersiowej. Szerokość i wysokość nowych piersi powinna być dopasowana do szerokości i wysokości klatki piersiowej oraz całej sylwetki. Na podstawie anatomii piersi, pacjentki można podzielić na „idealne kandydatki” do korekty piersi implantami i na „trudne przypadki”. Idealna kandydatka to kobieta z małymi, symetrycznymi wyniosłościami piersiowymi, z centralnie zlokalizowaną brodawką, bez cech opadania piersi. Ilość tkanek w okolicy piersi jest wystarczająca do pokrycia implantów, tak by był on niewyczuwalny i niewidoczny. Duża grupa pacjentek oczekujących na korektę piersi implantami ma tzw. „trudne piersi” do tego typu zabiegu. Do tej grupy pacjentek należą panie z piersiami opadniętymi, zanikowymi, niedorozwiniętymi, panie z małymi piersiami i słabym pokryciem (panie bardzo szczupłe) oraz cała grupa pań z wadami rozwojowymi piersi, z których najczęściej spotyka się niedorozwój jednej piersi, piersi bulwiaste i zespół Polanda. „Trudne przypadki” są możliwe do korekty lecz konieczne są zabiegi dodatkowe mogące pozostawić blizny zewnętrzne.
Implanty silikonowe nie zmieniają się z czasem, podczas gdy ciało kobiety podlega zmianom. Może się więc zdarzyć, że po latach implanty nie pasują do zmienionych tkanek kobiety. Do istotnych zmian w wyglądzie piersi może dojść w wyniku ciąży, karmienia i zmiany wagi ciała. W takim przypadku należałoby ponownie skorygować chirurgicznie kształt piersi, co związane jest z kolejną operacją, której jednym z elementów jest zwykle wymiana implantów na nowe.
w przygotowaniu
