Kwas polimlekowy / hialuronowy
Różne okolice ciała ludzkiego mają pewne cechy, które intuicyjnie odbierane są przez innych ludzi jako estetycznie korzystne lub niekorzystne. Cechy te pozwalają na przybliżone określenie wieku oraz stanu fizycznego człowieka. Chirurgia plastyczna, jako nauka i sztuka opisuje te cechy w sposób usystematyzowany. Wiedza ta pozwala na świadome, zabiegowe wpływanie na różne okolice ciała ludzkiego w taki sposób, żeby wyglądały młodo i zdrowo oraz odbierane były przez innych ludzi, jako korzystne estetycznie. Modelowanie konturów ciała ludzkiego polega na ujmowaniu tkanek w okolicach, gdzie stwierdzamy ich nadmiar i na dodawaniu w miejscach ich niedoboru lub po prostu na przemieszczaniu tkanek. W ten sposób chirurdzy plastycy nadają ciału nową, odpowiednią formę.
Zabiegi modelujące oparte na ujmowaniu tkanek z okolic ciała, gdzie jest ich nadmiar to: odsysanie tkanki tłuszczowej, usuwanie całych płatów skórno-tłuszczowych lub łączenie odsysania tłuszczu z usuwaniem nadmiaru skóry. Czasami usuwane są nawet fragmenty szkieletu kostnego.
W miejscach, gdzie tkanek brakuje stosuje się odwrotną do odsysania metodę modelowania sylwetki polegającą na dodaniu materiału w okolice, gdzie jest go zbyt mało. Stosuje się w tym celu, tzw. „wypełniacze”, które swoją objętością modelują leżącą ponad nimi powierzchnię skóry. W zależności od rodzaju wypełniacza i pożądanego wyniku, są one wstrzykiwane na różną głębokość, poczynając od skóry na głębszych warstwach tkanki podskórnej skończywszy.
Idealny materiał wypełniający posiada następujące cechy: jest bezpieczny, w miarę trwały i prosty w zastosowaniu. Pod pojęciem bezpieczeństwa kryje się: 1. Kompatybilność biologiczna; 2. Brak cech antygenu; 3. Materiał nie może wywoływać gorączki; 4. Materiał nie może wywoływać stanu zapalnego; 5. Nie może być toksyczny; 6. Nie powinien być pochodzenia zwierzęcego; 7. Powinien być stabilny po podaniu; 8. Nie powinien przemieszczać się z miejsca podania; 9. Powinien być w miarę trwały, ale wchłanialny; 10. Powinien naturalnie wyglądać. W przypadku wypełniaczy komercyjnie dostępnych ważną cechą jest też w miarę niska cena.
Za najlepszy wypełniacz uważa się własną tkankę tłuszczową pacjenta jednak dostępne są także sztuczne materiały. Mogą one posiadać cechy trwałe (pozostają na zawsze w miejscu podania) lub nietrwałe (pozostają czasowo w miejscu podania i ulegają samoistnej biodegradacji). Ostatnio odchodzi się od wypełniaczy trwałych, ze względu na odsetek powikłań. Zalicza się do nich: utratę pożądanego konturu (trwały wypełniacz nie zmienia swojej formy, w przeciwieństwie do ciała ludzkiego, co znaczy, że po latach wynik zabiegu może nie być zadowalający pomimo tego, że wcześniej był rewelacyjny), reakcje organizmu na wypełniacz w formie ziarniniaków, przemieszczenie się materiału w niepożądane miejsce lub nawet infekcje po wielu latach od zabiegu.
Standardem współczesnej chirurgii plastycznej estetycznej stały się materiały nietrwałe (o przemijającym efekcie) oparte na bazie kwasu hialuronowego. Kwas hialuronowy stanowi naturalny składnik substancji międzykomórkowej człowieka. Jedną z jego głównych cech jest wiązanie wody, dzięki czemu utrzymuje prawidłowe nawodnienie tkanek. Proces przemiany kwasu hialuronowego w organizmie człowieka zachodzi na tyle szybko, że efekt zabiegu byłby krótkotrwały. Z tego względu modyfikuje się go i produkuje w różnych stężeniach. Słabiej stabilizowane nadają jędrności skórze, średnie wygładzają zmarszczki i wypełniają bruzdy oraz modelują i powiększają usta, natomiast żele mocno stabilizowane służą do objętościowego modelowania sylwetki i podawane są głęboko pod skórę.
Ogromną zaletą zabiegów z użyciem kwasu hialuronowego jest łatwość ich wykonania. Zabiegi mogą być wykonywane w warunkach ambulatoryjnych, w znieczuleniu miejscowym, bez wcześniejszej próby uczuleniowej, trwają około 30 minut, mają charakter odwracalny, nie pozostawiają wyraźnej zewnętrznej blizny i pozwalają na natychmiastowy powrót do codziennych czynności.
Kwas hialuronowy sprzedawany jest pod handlowa nazwą Restylane oraz Macrolane i stosowany jest ze wskazań medycznych oraz estetycznych na całym świecie. Z zależności od stężenia używany jest do:
modelowania twarzy (zwiększania objętości i modelowania ust, wygładzania zmarszczek)
kwalifikacja do zabiegu
powiększania, ujędrniania i poprawiania kształtu piersi kobiecych
kwalifikacja do zabiegu
powiększania i ujędrniania pośladków
kwalifikacja do zabiegu
poprawy kształtu łydek
kwalifikacja do zabiegu
poprawy wyglądu męskiej klatki piersiowej
kwalifikacja do zabiegu
wypełnianie ubytku tkanek w miejscu zagłębień (blizny pourazowe, pooperacyjne, nierówności po odsysaniu tkanki tłuszczowej
kwalifikacja do zabiegu
poprawy kształtu i warunków anatomicznych w okolicach narządów płciowych kobiecych i męskich
kwalifikacja do zabiegu
Jedną z najczęściej wykonywanych operacji estetycznych z użyciem kwasu hialuronowego (Macrolane) jest zabieg powiększania piersi. Polega on na wstrzyknięciu preparatu pomiędzy ścianę klatki piersiowej, a gruczoł piersiowy za pomocą kaniuli i strzykawki. W odróżnieniu od założenia implantu, nie wykonuje się cięcia chirurgicznego. W miejscu nakłucia pozostaje tylko punktowa blizna.
Zabieg powiększenia piersi preparatem kwasu hialuronowego może być wykonany w warunkach ambulatoryjnych, w znieczuleniu miejscowym. Czasami potrzebne jest dodatkowe krótkotrwałe znieczulenie dożylne. Zabieg trwa około 30 minut, a więc jest stosunkowo krótki. Po około 2 godzinach od zabiegu można powrócić do swoich codziennych czynności z wyjątkiem wykonywania znacznych wysiłków fizycznych. W miejscu wprowadzanej kaniuli zakłada się pojedynczy szew lub plasterek zbliżający brzegi nakłucia. Wokół piersi zakładane są plastry samoprzylepne zapobiegające przemieszczeniu się materiału. Na piersi zakłada się stanik sportowy o jedną miseczkę większy niż pacjentka nosiła przed zabiegiem. Przez okres 2 tygodni zalecane jest unikanie dużych wysiłków fizycznych oraz silnego uciskania piersi. Istotną cechą preparatu Macrolane jest jego zdolność do samoistnego biologicznego rozpadu i eliminacji z miejsca podania. Dzięki temu zabieg jest odwracalny (po okresie około dwóch lat preparat ulega całkowitemu, samoistnemu wchłonięciu i nie stwierdza się go w miejscu podania). W celu przedłużenia efektu zaleca się powtórzenie zabiegu po roku i po 2latach z zastosowaniem tylko 50% materiału zużytego w czasie pierwszego zabiegu.
Zabieg powiększenia piersi preparatem kwasu hialuronowego staje się coraz popularniejszy. Strach przed narkozą, niechęć do trwałej linijnej blizny, brak możliwości wyłączenia się z codziennych zajęć zawodowych, obawa przed nieodwracalnym efektem zabiegu odstraszają wiele pacjentek od implantów piersi na korzyć tej metody.
Nieuniknionym następstwem zabiegu jest obrzęk, czasami zasinienie w okolicy ukłucia. Objawy te znikają samoistnie w ciągu kilku dni. Nie stwierdzono poważniejszych powikłań. Najczęstszymi dolegliwościami po zabiegu są: ból, pieczenie, świąd w okolicy nakłucia skóry. Rzadziej stwierdzano odczyn zapalny o jałowym charakterze w okolicy wstrzyknięcia, który ustępował samoistnie w ciągu kliku dni. Każdy zabieg z naruszeniem ciągłości skóry jest związany z ryzykiem krwiaka (nagromadzenie się zbiornika krwi w ranie) i infekcji. Powikłania takie odnotowano w odsetku znacznie mniejszym niż 1%. Dość często obserwowano tzw. obkurczanie się torebki łącznotkankowej, która otacza wytworzony z kwasu hialuronowego „implant”. Objawiało się to wyczuwalnymi stwardnieniami w piersi. Powikłanie to jest łatwe do leczenia. Zalecana jest tzw. „zamknięta kapsulotomia”. Polega ona na mocnym ściśnięciu piersi, co powoduje pęknięcie torebki i objaw stwardnienia natychmiast znika.
Przeciwwskazaniem do wykonania zabiegu z użyciem kwasu hialuronowego są:
dodatnie wywiady w kierunku raka piersi lub jajnika w rodzinie
względne przeciwwskazanie; można wykonać badania genetyczne BRCA1 – jeżeli skłonności się nie stwierdzi można zabieg bezpiecznie wykonać
dodatnie wywiady w kierunku usuwania guzków piersi
takie piersi mają skłonność do tworzenia się nowych guzków
dodatnie wywiady w kierunku niepożądanych reakcji na preparaty kwasu hialuronowego
przeciwwskazanie
nieprawidłowości w badaniu usg piersi – lite guzki, które wymagają dalszej diagnostyki, a czasami usunięcia
drobne torbiele do 10 mm średnicy nie są patologią i nie wymagają żadnej dalszej diagnostyki
czas krótszy niż 6 miesięcy od zaprzestania karmienia piersią
przez ten czas gruczoł piersiowy zmniejsza się i piersi zmieniają kształt
w przygotowaniu
